Vrouwen worden aangetrokken door macht en kracht. Door manlijkheid. Een nogal instinctieve aangelegenheid die misschien onder sommige omstandigheden met veel moeite en een harde opvoeding enigszins geredresseerd kan worden. Te vaak blijkt dat ook progressieve feministen voor hun seksuele behoeften uitwijken naar “foute”, in ieder geval weinig feminiene mannen. Die macht en kracht wordt nogal amoreel bekeken, als we bijvoorbeeld het verschijnsel gangsterliefje, “the leader of the pack” en de populariteit van zware misdadigers in ogenschouw nemen. De meeste captains of banking zijn moreel ook niet zuiver op de graad.

Omgekeerd zitten de mannen evengoed in dit biologische mechanisme. De losers op de seksuele markt begrijpen maar al te goed dat zij niet in aanmerking komen voor schoonheid. En winnaars weten dat de meeste “liefde” uiteindelijk nog steeds een transactie is. Zeker in de huidige liberale marktorde. Alleen in maatschappelijke segmenten waar nog enigszins andere normen heersen willen nog wel eens minder marktgeoriënteerde relaties ontstaan.

In de tijd dat vrouwen nog min of meer als aanhangsel of soms eigendom van de man werden beschouwd was het slechts aan de zeer getalenteerden om de liefdestransactie niet in een ondergeschikte positie te laten eindigen. De courtisane staat misschien wel aan de top. De vrouw die openlijk onderhouden wordt door een man en gelijktijdig haar onafhankelijkheid bewaart. Waarbij de relatie eenzijdig en zonder eind-compensatie beëindigd kan worden. Uiteraard heeft dat een prijs maar die is meteen, vanaf het begin, duidelijk. Minder onafhankelijk maar nog steeds in een duidelijk transactiemodel waarbij alle partijen weten waar ze aan toe zijn is de gewone prostituee.

In een tijd waarin de omgang tussen de seksen losser is geworden ontstaat een schimmig speelveld van geven en nemen, waarbij de vrouw nogal eens de vermoorde onschuld speelt als de transactie niet geheel naar wens verloopt. De houding van ene “Kim” en haar 3k volgers op Twitter staat daar mooi model voor. De vanzelfsprekendheid waarmee de man betaalt en daarvoor niets terug mag verwachten is verbazingwekkend.

(Voor de hardhorenden onder de lezers: Kim had er van het begin af op moeten staan dat ieder zijn eigen consumpties betaalt).

Ik kreeg ook al eens ruzie toen ik tweette:

Dit is slechts klein bier. Gaat het om mannen met een hogere maatschappelijke status dan treed het verschijnsel Golddigger op: Vrouwen verkopen zich zo duur mogelijk aan de hoogstbiedende en probeert die zo gauw mogelijk te dumpen in ruil voor een fikse afkoopsom, liefst een mooi pensioen voor de rest van het leven. Een enkeling slaagt er op magische wijze in op nog jeugdige leeftijd een aantal keren weduwe te worden.

Bij kleinere transacties die niet geheel naar wens verlopen is het tegenwoordig al gauw de vrouw die de man aanklaagt wegens ongewenste intimiteiten. Dat wil niet zeggen dat de man nooit buiten zijn boekje gaat, maar de onschuld of zelfs ongewenstheid (op dat moment) mag wel wat vaker in twijfel worden getrokken.

Wat gebral over seksueel getinte escapades met vrouwen tussen mannen onderling getuigt niet van een hoge beschaving. Je zou het zelfs puberaal kunnen noemen. Maar de ophef die over de uitlatingen van Trump wordt gemaakt is zonder meer hypocriet.