HomeCirculeerBankiers: amoreel of immoreel?

Reacties

Bankiers: amoreel of immoreel? — 1 reactie

  1. Toch is ‘amoreel’ een term die recht op bestaan heeft. Het is niet zozeer ‘doen wat je zelf wil, zonder te letten op moraal’, maar: naar eigen dunken handelen als de wet zich er niet expliciet over uitlaat. Onder het motto, dan hadden ze maar moeten voorschrijven hoe juist te handelen. Amoreel handelen zou dan duiden op een hiaat in de wetgeving. Echter, het kan ook duiden op een hiaat in het vermogen van het individu om uit de wet alles te halen wat erin zit. Ik denk dat nogal wat mensen een selectieve kennis van de wet hebben. Wat hen niet goed uitkomt, wordt niet ‘gezien’, zoiets.

    Misschien geldt het voor mij wel andersom. Ik meen(de) nogal vaak dat bepaald handelen niet mocht volgens de wet, om er later achter te komen dat er niks over werd geschreven in de wet en dat rechters daarom iemand niet veroordeelden of dat het OM niet eens tot vervolging overging.

    Op zich is het ook raar dat we een rechter nodig hebben om ons te vertellen of Wilders nou wel of niet de wet overtrad. Het duidt erop dat onze wet onduidelijk is.

    Het is die onduidelijkheid die tot ‘amoreel’ handelen leidt, maar alleen bij mensen die menen dat de wet er niks over zegt en ze dus recht hebben zo te handelen.