Het is sinds lang een publiek geheim dat D66 in de rechterlijke macht zwaar is oververtegenwoordigd. Daar moest ik aan denken toen ik las:

“Rechtbank frustreerde psychiatrisch onderzoek moordenaar Zierikzee”

en al eerder:

“De rechtbank in Middelburg heeft dinsdag erkend dat het Openbaar Ministerie (OM) meermalen heeft gewaarschuwd dat de man die zaterdag in Zierikzee twee van zijn drie kinderen doodschoot, zinde op eerwraak.”

Het is een wereld die vooral bestaat uit de rechten van verdachten, rechten op privacy en zielige mensen die er ook niks aan kunnen doen. Er hoeft maar iets te gebeuren of een paar hooggeleerde heren klimmen in de pen om te verklaren dat onze privacy zwaar geschonden wordt, dat deze opsporingsmethode niet deugt, of dat aanklachten toch vooral niet anoniem mogen worden ingediend. Voeg daar bij dat de verdedigende kant onbeperkt hoge rekeningen kan uitschrijven waardoor het OM en de rechterlijke macht zelf toch meer bemand wordt met 2^e garnituur, dan is het plaatje compleet.

Een tweede probleem is dat men nog te veel denkt in termen van straf en schuld. Het is duidelijk dat dat een te beperkte opvatting van het probleem is. De combinatie van de neiging de dader onschuldig of verminderd schuldig te verklaren omdat hij er ook niets aan kon doen met de idee dat er van straf een opvoedende werking uit moet gaan is zeer funest. Als men denkt in termen van verminderde schuldigheid (en daar is iets voor te zeggen) moet men gelijktijdig het perspectief van de straf verlaten en moet het oog gericht worden op bescherming van potentiële slachtoffers (of goederen zoals metrotreinstellen) tegen onmaatschappelijk gedrag. In de zwaarste gevallen wordt dit ook wel gezien en heeft het de vorm van TBR maatregelen. Ook straatverboden zou je zo kunnen opvatten als ze niet zo beperkt, tijdelijk en van de goede wil van de dader afhankelijk waren. Er zijn vast wel wat maatregelen te verzinnen waarbij je niet van de goede wil van de dader afhankelijk bent.

Kortom het is een wereld waarin er te gemakkelijk van uit wordt gegaan dat iedereen in wezen een beschaafd mens is met dezelfde normen en waarden. Duidelijk herkenbaar als het kosmopolitische gedachtegoed van Pechtold. Voor zo ver men bij hem van gedachtegoed kan spreken tenminste.

Ik weet niet of de huidige wetgeving toestaat om rechters aan te klagen voor hun incompetentie. “Dood door schuld” lijk met wel wat.